Saltar al contenido

¿Qué ye? ¿Cómo se diz? Acabalgáu, arruchar, arrudar, arruelu, atanáu

¿Qué ye? ¿Cómo se diz? Acabalgáu, arruchar, arrudar, arruelu, atanáuCultura
100 %

Por Xuan Xosé Sánchez Vicente

acabalgáu, ada, ao, p.p. de acabalgar. || 2. adj. Estevado, que tiene las piernas  arqueadas, separándose entre sí a la altura de las rodillas y volviendo a juntarse en los tobillos.
arruchar, v. tr. Arruinar, dejar sin dinero. || 2. intr. Arruinarse, quedar sin dinero.
arruche, dial. V. arruches.
 
arruches, adv. m. Sin dinero, sin blanca. || 2. Sin nada de una cosa.
 
arrudar, v. intr. Bramar el ganado a causa del miedo y justo antes de embestir. || 2. Bramar el ganado con desesperación o irritación por otras razones.

 

arruelu, m. Entretenimiento, cosa que sirve para entretener. || 2. Distracción, diversión del ánimo. || 3. Travesura. || 4. Barullo, jolgorio. || 5. Mimo, atención. || 6. Relato, narración oral. || 7. Reunión de jóvenes. || 8. Lugar señalado para la diversión de las gentes.|| 9. Dilación, demora, espacio que tarde en realizarse una cosa.

atanar, v. intr. Hambrear, pasar hambre. || 2. Estar muerto de sed. || 3. Desmejorar por dejar de comer.


atanáu, ada, ao, p. p. de atanar. || 2. adj. Hambriento, muerto de hambre o de sed. || 3. Dícese de la castaña pasada de sazón y que, sin estar podrida, tiene mal sabor.

Dejar un comentario

Puedes cambiarlas en cualquier momento desde el pie de página.

El servidor genera también totales diarios de audiencia sin cookies ni identificadores de lector, exclusivos de Asturias Mundial. Cómo se realiza esta medición limitada.