Cuando yo yera rapacina, nun había tanta tontería como agora. La Selmana Santa respetábase, y eso notábase nel plato. Nada de carne, non… pero nun se pasaba fame, eh. Porque cuando salía’l bacalao… eso yera fiesta. El que traía’l mio padre bien salao, envueltu en papel, y que había que cuidar como si fuera un tesoru. Y con él, facíase ...
Leer Más


